Detacheringsovereenkomst voorbeeld

Referentie : AR 09

 15,00 ex. btw

In winkelmand

Detachering is een oplossing voor bedrijven die personeel nodig hebben, maar dit personeel niet zelf in loondienst willen hebben. Dit model Detacheringsovereenkomst regelt de verhouding tussen de onderneming die behoefte heeft aan personeel en het detacheringsbedrijf. Aantal pagina’s: 5

Meer informatie

De Detacheringsovereenkomst kan worden gebruikt als een onderneming personeel nodig heeft, maar geen werknemers in loondienst wil hebben. De onderneming kan dan personeel inlenen van een detacheerder. De detacheerder beschikt over een pool van werknemers. Deze werknemers zijn door de detacheerder geworven en geselecteerd met het oogmerk om uitgeleend te worden aan bedrijven, voor de duur van projecten of een bepaalde tijd. Het kenmerkende verschil met payrolling is dat bij payrolling de onderneming zelf het personeel heeft geworven en geselecteerd, maar dit personeel niet op de loonlijst wil. In deze webshop vindt u ook een voorbeeld voor een  Overeenkomst Payrolling.

Detacheringsovereenkomst: voorwaarden

De inlener heeft de feitelijke zeggenschap over de invulling van de werkzaamheden. Formeel is de werknemer echter in dienst bij het detacheringsbedrijf, dat onder andere moet zorgen voor de arbeidscontracten, jaaropgaven, salarisadministratie en pensioenopbouw.

Een detacheringsbedrijf stelt het personeel vaak langdurig ter beschikking aan de feitelijke werkgever. Dit gebeurt op basis van een Detacheringsovereenkomst. In de Detacheringsovereenkomst staan de voorwaarden vermeld waaronder de werknemers ter beschikking worden gesteld aan de inlener. Partijen kunnen afspreken dat de werknemers volgens een bepaalde sector- of branche-CAO worden verloond, maar op het detacheringsbedrijf kan ook een CAO voor uitzendkrachten van toepassing zijn.

Detacheringsovereenkomst: loonheffingen

De uitlener is gehouden om de loonheffingen en sociale verzekeringspremies van de werknemers te voldoen. Let op: als het detacheringsbedrijf dit niet doet, dan kan de Belastingdienst de onderneming waaraan de werknemers ter beschikking zijn gesteld ( de inlener) aansprakelijk stellen. Om dit risico te voorkomen kan worden afgesproken dat een deel van de detacheringsvergoeding op een G-rekening wordt gestort.

Inlenersbeloning en pensioenfonds

In een zaak van het pensioenfonds voor de uitzendbranche (Pensioenfonds StiPP) tegen een payroll-werkgever heeft de Hoge Raad uitgemaakt dat payrolling en detachering juridisch niet verschillen van uitzenden. Payroll-bedrijven en detacheringsbedrijven stellen net als uitzendbureaus bedrijfsmatig personeel ter beschikking van derden.

Dit houdt in dat ABU-cao voor uitzendkrachten van toepassing is bij detachering, althans in de periode waarin deze algemeen verbindend is verklaard (en daarna eventueel nawerkt op basis van de individuele arbeidsovereenkomst). De payrollwerkgever of detacheerder die lid is van de NBBU mag overigens de NBBU-cao toepassen.

Toepassing van de ABU-cao of NBBU-cao betekent onder meer dat de gedetacheerde recht heeft op de zogenaamde inlenersbeloning. Dat wil zeggen dat hij aanspraak kan maken op de beloning die de werknemers van het inlenende bedrijf ontvangen.

De payrollwerkgever en detacheerder moeten zich wettelijk verplicht aansluiten bij Pensioenfonds StiPP.
Behoudens specifieke uitzonderingen dient de werkgever de betrekkelijk hoge sociale premies van sector 52 af te dragen.

Inlenersbeloning, Pensioenfonds StiPP en sector 52 gelden overigens niet voor de werkgevers die niet-bedrijfsmatig personeel ter beschikking stellen.